May 8, 2009
If you see many small squares, but not Khmer Letters, your computor has no Khmer Unicode. Click on Khmer Uincode to install this program for free.
May 14, 2009
តើអ្នកធ្លាប់អានរឿងសេកសារិកាទេ? រឿងនេះពិសេសណាស់ ត្រង់ អ្នកនិពន្ធចេះ ឆ្នៃ ឲសត្វសេក និង សារិកាស្រលាញ់គ្នា ហើយពួកគេ ចេះប្រើពាក្យផ្តោះផ្តងគ្នា យ៉ាង ផ្អែមល្ហែមទៀតផង។ មើល កំណាព្យ បីល្បះនេះ ដែលខ្ញុំបានដកស្រងដូច មាននៅ ខាងក្រោម៖
[...]
មើលវាលធំធេងរេងរលឺក មើលទឹករលករលាមសាយ
មើលដីដីដុះវែងអន្លាយ មើលមេឃខ្ពស់ឆ្ងាយដូចឆ្ងាយស្រី។
[...]
ប្អូនអើយប្អូនស្ងួននួនថ្លើមចិត្ត អាណិតបងចុះណាសារិកា
សូមអូនហារមាត់មកវាចារ នឹងបងតិចរ៉ាកុំបីស្ងាត់។
បំណាច់ចំណង់បងមកដល់ នាឋានមណ្ឌលប្អូនស្រីរ័ត្ន
ចង់លឺពាក្យប្អូនបានមួយម៉ាត់ សូមអូនសារសព្ទសងវាចារ។
(ដកស្រង់ចេញពីរឿងសេកសារិកា)
May 11, 2009
តើអ្នកធ្លាប់មើលរឿងសុវណ្ណហុងទេ? រឿងនេះមានយូរហើយតាំងពីមុនសម័យសង្រ្គាម ម្លេះ ដែលមានលោកគុង សំអៀន សម្តែងក្នុងរឿងនេះផង។ ក្នុងវគ្គមួយនោះ តួរស្រី បានស្តីឲតួរប្រុសដោយសាតួរប្រុសចោតថាតួរស្រីក្បត់ ដោយមានជាពាក្យពីរឃ្លារ ដូចតទៅ៖
[...] ប្រុសនាលោកកី មិនទាន់ដឹងអី ថាស្រីគ្នាក្បត់។ [...]
[...] យី! អាងអី អាងសុំទោស ទំរាំដឹងខ្លួនខុស តើនារីប៉ុន្មាននាក់ទៅហើយដែលបាន បាត់បង់ជីវិត ដោយសាខ្លួននោះ។ [...]
(ដកស្រង់ចេញពីរឿងសុវណ្ណហុង)
តើអ្នកមានបទកំរងកែវអ្វីទេ? ផ្ញើមកកាន់ខ្ញុំ ប្រសិនបើអ្នកចង់បោះពុម្ភផ្សាយ ឫបើអ្នក ចង់ដាក់ចូលក្នុងផ្នែកមតិ ក៏បានដែរ។
May 9, 2009
១. សេកសារិកា
២. បទកំរងកែវ (សុវណ្ណហុង)
៣. កំណាព្យខ្មែរ (អានអត្តបទកំណាព្យខ្មែរនៅទីនេះ)
៤. បុប្ផាស្ទឹងត្រែង
៥. កំណាព្យ ក ខ
៦. គ្រឿងញៀន
៧. ប្រែអត្តបទពីពាក្យរាយទៅពាក្យកាព្យ(កូលាបប៉ៃលិន)
៨. បទកំរងកែវ(ឥតភព្វ & សាមកុក)
៩. កំណាព្យដំបូងបង្អស់លើទំព័រនេះ
May 9, 2009
(បទពាក្យប្រាំពីរ)
ថ្ងៃរះជ្រៀលជ្រេរេគោងភ្នំ ផុតព្រៃតូចធំដុះអមផ្លូវ
រថយន្តយើងបោលសំដៅទៅ កាត់ព្រៃភ្នំជ្រៅទៅស្ទឹងត្រែង។
មកដល់ខេត្តនេះវ៊ីសនឹងយប់ យើងឥតឈរឈប់សួរគេឯង
សួររកផ្ទះទុកស្នាក់សម្បែង សម្រាកស្ទឹងត្រែងមួយរាត្រី។
លុះព្រឹកស្វាងជ្រះស្រលះមេឃ ខ្ញុំក្រោកពីដេកឥតខ្វល់អ្វី
រៀបចំខ្លួនរួចចុះទៅដី ដើរមើលប្រុសស្រីដីជាយដែន។
ខ្ញុំតម្រង់ទៅមាត់ទន្លេ ឃើញគេដឹកត្រីឡើងពេញណែន
តាមទូកតូចធំប្រឹងបត់បែន ដឹកត្រីរាប់សែនយកឡើងជ្រាំង។
ខ្ញុំក៏ដើរហួសទៅតាមផ្លូវ រួចត្រូវកង់បុកលាន់លឺផាំង
ស្រីម្នាក់បុកខ្ញុំមុខឡើងស្លាំង ភ័យខ្លាំងនាងអោនឥតងើយមុខ។
ដំបូងខ្ញុំខឹងវ៊ីសជេស្តី តែលុះឃើញស្រីធាត់ទ្រលុក
ទោះឈឺប៉ុណ្ណាខ្ញុំលាក់ទុក ប្រាប់នាងងើយមុខចរចារគ្នា។
នាងងើយមុខចំចំជាស្អាត ថ្ ពាល់ឡើងក្រប៉ាតមុខពេញហ៊ារ
ច្រមុះកោងស្រួចសាច់ថ្ពាល់យា សក់ដូចរោមទាមានឈ្មោលជាន់។
សំបុរនាងសដូចកូនចិន រាងដូចត្បាល់កិនឫកស្លោស្លន់
ប្រញាប់ទៅណាទើបរហន់ វ៊ីសនាំអាសន្នដល់រូបខ្ញុំ។
ទោះកង់នាងបុកក៏មិនថ្វី ព្រោះបានឃើញស្រីពៅមាសមុំ
ឬមួយនាងជាគូព្រេងខ្ញុំ ទើបអ្វីនាំមុំមកជួបបង។
ខ្ញុំមិនគិតទេរាងមិនល្អ ទោះមានសាច់សមាឌធំផង
ឲតែរូបនាងបានមកបង រាមនឹងថ្នាក់ថ្នមដូចបាវសាក់។
ជួបនាងយូរហើយឥតឃើញស្តី ឬស្រីនូវមានការថ្នាំងថ្នាក់
ព្រោះអីកង់នាងក៏បែកបាក់ ខ្លួនក៏ប្រលាក់ដោយភក់ដី។
លុះខ្ញុំសួរទៅនាងតបថា អត់ទោសបងណាសូមអភ័យ
ខ្ញុំប្រញាប់ឆាប់ទៅទិញត្រី ទើបធ្វេសស្មារតីមកបុកបង។
វាចារពិរោះបែបរដឺន ផ្គើនចិត្តឲខ្ញុំរឹតចាំចង
ចាំរូបនិងចាំសម្តីផង ចិត្តគួចប៉ុនប៉ងកាន់តែជ្រៅ។
កំពុងផ្អែមល្ហែមជាមួយនាង សំលេងល្ហៀងៗលឺល្ងូវៗ
នោះគឺមិត្តខ្ញុំហៅឲទៅ ហើយខ្ញុំក៏ត្រូវលានាងដែរ។
ឱមិត្តខ្ញុំអើយរំខានម្លេះ ឱកាសពិសេសខ្ញុំទើបតែ
បានជួបមាសស្ងួនមានមន្តស្នេហ៍ គួរតែឲខ្ញុំជួបបានយូរ។
រថយន្តយើងរោទិ៍ញ័រអស់ដឺ មិត្តភក្តិពីរបីចាប់គិតគូរ
រាប់ក្បាលអ្នកជិះមិនទុកយូរ អ្នកខ្លះរអ៊ូព្រោះខ្ចិលចាំ។
រាប់ក្បាលគ្រប់ហើយរថយន្តចេញ រឿងអម្បាញម៉ិញពុំប្រែសស្រាំ
ប្រាប់រូបខ្ញុំថាទោះយូរឆ្នាំ ខ្ញុំនៅតែចាំសម្ផស្សនាង។
ឡានចេញបន្តិចខ្ញុំពឺតផ្សា មិនគួវាសនាដូចទឹកភ្លៀង
ម្តងបែបានជួបម្តងបែកនាង ដូចភ្លៀងតែងធ្លាក់រាំងធម្មតា។
បំណាច់តែបែកទៅហើយក្តី គួរបានជួបស្រីផ្តែផ្តាំថា
ខ្ញុំចាប់ចិត្តចង់ចងស្នេហា មេត្តាជីវ៉ាស្តីឆ្លើយឆ្លង។
អះឱបុប្ផាខេត្តស្ទឹងត្រែង នាំបងចម្បែងសែនសៅហ្មង
បងចង់សប្បាយឆ្លងខេត្តម្តង ពើបនឹងនួនល្អងបងអួលអាក់។
ឱម្ចាស់ទន្លេសេសានអឺយ សូមកុំកន្តើយជួយទុកដាក់
រូបនាងកុំឲនរណាម្នាក់ បានមកទងទាក់ឆកនាងទៅ។
ឡានអឺយកុំខំបោលលឿនពេក ឱភ្នែកកុំខំបំភ្លេចពៅ
ស្ពានសេកុងដែលតាំងនៅ ស្ទាក់ផ្លូវកុំឲយើងទៅបាន៕
(សរសេរដោយ មាសរ័ត្ន)
May 9, 2009
មានកំណាព្យ ក ខ រហូតដល់ អ ប៉ុន្តែខ្ញុំស្រង់តែបំឃ្លាដំបូងមកទេ។ បើអ្នកពុំដែលឃើញកំណាព្យនេះ ទេ ខ្ញុំគិតថាអ្នកនឹងចូលចិត្តវាជាពុំខានឡើយ។
(បទពាក្យប្រាំពីរ)
កកើតកកាយជាកូនខ្មែរ ខខិតខំថែជាតិឲគង់
គគិតគូរជាតិក្រែងលិចលង់ ឃឃើញខ្មែរល្ងង់ឆាប់អប់រំ។
ងងើបមុខឡើងព្រមៗគ្នា ចចងសាមគ្គីជាសង្គម
ឆឆាប់ជ្រុំជ្រេងក្រែងរលំ ជជាតិជាធំងំក្នុងចិត្ត។
ឈឈានទៅមុខស្រុះៗគ្នា ញញឹមការពារជាពិសិទ្ធ
ដកដាវសង្ឃឹមទុកក្នុងចិត្ត ឋឋិតក្នុងឋានជ័យជំនះ។…
(ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅតែងកំណាព្យខ្មែរ)
May 8, 2009
យល់ដឹងពីគ្រឿងញៀន អានអត្ថបទខាងក្រោមនេះ។ អត្ថបទនេះសាម័ញ្ញ ប៉ុន្តែខ្ញុំរំពឹងថា វាអាចអាចផ្តល់ជា គំនិតដល់អ្នកដែលមិនសូវយល់ដឹងពីគ្រឿងញៀនបាន។
(បទពាក្យប្រាំពី)
អ្វីទៅគេហៅថាគ្រឿងញៀន ឮ
ដែលមានលក់ដូរដោយលួចលាក់
មនុស្សជាច្រើនជាប់ជំពាក់
លបទិញលួចលាក់យកប្រើប្រាស់។
គ្រឿងញៀនគឺជាគីមីផ្សំ
ដែលគេលាយឡំធាតុផ្តេសផ្តាស់
មានសមត្ថិភាពអាចប្តូរផ្លាស់
ជាច្រើនផ្នែកណាស់នៃរាងកាយ។
វាមានឥទ្ធិពលដល់ប្រាសាទ
ឲ្យយើងលែងឆ្លាតលែងគិតឆ្ងាយ
យូរទៅរូបយើងនឹងប្រែក្លាយ
ធ្លាក់កាយក្លាយរោគសញ្ញាញៀន។
អង្គការសហប្រជាជាតិ
បានកំណត់ទៀតថាវាមាន
ដំណើរស្រវឹងកើតពុលឃ្លាន
ពោលគឺឲ្យញៀនពិបាកផ្តាច់។
គ្រឿងញៀនដែលគេលួចចរា
គឺមានយ៉ាម៉ាសូនគ្រាប់ស្រេច
ហេរ៉ូអ៊ីនញៀនមិនងាយផ្តាច់
ក៏គេសូនស្រេចលក់មួយៗ។
ចំណែកថ្នាំឈ្មោះអ៊ីចស្តាស៊ី
ឲ្យក្បាលគ្រវីដូចបង្កួយ
ច្រើនលក់ក្នុងបាជាជំនួយ
ឲ្យអ្នកណាមួយអាចរាំបាន។
រីឯកាវវិញសំបូរដែរ
ក្មេងអាវ៉ាសែទាំងប៉ុន្មាន
តែងយកជាមួយជាប់នឹងប្រាណ
ពេលញៀនរុករានគេយកហិត។
មួយទៀតកញ្ឆាអាហារផ្សែង
គេតែងជក់វាឥតអាណិត
ក៏ព្រោះតែពុំបានដឹងពឹត
ថាវាទាញយឹតទៅគ្រោះភ័យ។
ចំណែកបារីនិងសុរា
ដែលគេគិតថាពុំសូវអី
តែក៏នាំគ្រោះកើតទុកភ័យ
ឲ្យយើងប្រុសស្រីខូចសុខភាព។
បើដឹងគ្រោះថា្នក់ម្តេចក៏មនុស្ស
ចចេសរឹងរួសធ្វើថោកទាប
ប្រើថ្នាំទាល់តែចូលជ្រួតជ្រាប
ពីមុនសុភាពឥឡូវកោង។
មូលហេតុក៏ព្រោះតែចង់សាក
បារីបឺតខាកខ្អកគ្រប់យ៉ាង
តែស៊ូទ្រាំជក់ទាំងក្មេងក្មាង
ពេលញៀនកើតកាងកើតកាប់ចាក់។
ឥឡូវបានដឹងពីគ្រឿងញៀន
ដូច្នេះកុំឃ្លានកុំប្រឡាក់
នាំតែធ្លាក់ខ្លួនរងគ្រោះថ្នាក់
ជួនកើតច្រវ៉ាក់គុកពាក់ក៕
(សរសេរដោយមាសរ័ត្ន)
«ពាក្យមួយម៉ាត់សូមផ្តាំថា សូមកុំព្យាយាមសាកគ្រឿងញៀនសូម្បីតែម្តង!»
May 8, 2009
ហេ!ប្រសិនបើអ្នកមិនមានគំនិតដើម្បីសរសេរកំណាព្យមួយទេ អ្នកអាចប្រែអត្ថបទ ប្រលោមលោករបស់យើងពីពាក្យរាយទៅជាកាព្យក៏បានដែរ។មើលអត្ថបទនេះ៖
តាជឺមខ្អកខូសលាន់ពេញផ្ទះ ចៅចិត្ររួតរះទប់ឪពុក
ដែលដេកលើក្រេនៅមិនសុខ ជំងឺធ្វើទុកជាប់នឹងកាយ។
ចៅចិត្រច្របាច់គួកសព្វប្រាណ នឹកស្មានឪបានសុខសប្បាយ
បម្រើឪពុកគ្មាននឿយណាយ តែគួឲស្តាយឪវាចារ។
ពេលពុកស្លាប់ទៅកូនត្រូវចាំ ពាក្យដែលឪផ្តាំមានខ្លឹមសា
ឲកូនខិតខំរាល់កិច្ចការ ព្យាយាមឧស្សាហ៍ទើបរស់រាន។
ឪផ្តាំបន្តិចក៏ដាច់ខ្យល់ ទុកសោកអំពុលមកបំពាន
ដុតរោលយុវជនមិនឲមាន ទ្រព្យធនគាប់កៀនអ្វីសោះឡើយ។
កាលមុនឪពុកគឺជាទ្រព្យ តែទ្រព្យល្អគាប់ត្រូវបង្ហើយ
ស្លាប់ចោលកូនស្ងួនគ្មានវិលឡើយ ទុកអឺយទុកធំរោលពេញប្រាណ។
គ្រូពេទ្យដែលបានមកពីមុន ប្ រាប់ដល់យុវជន…។
(ប្រែជាពាក្យកាព្យដោយមាសរ័ត្ន)
May 8, 2009
អ្វីទៅអត្ថបទកំរងកែវ?បទកំរងកែវគឺជាអត្ថបទដែលមានចុងជួន ប៉ុន្តែគ្មានក្បួនខ្នាតអោយសុក្រឹតដួចកំណាព្យនោះទេ។អ្នកនិពន្ធមានសេរីភាពច្រើនក្នុងការសរសេរអត្ថបទកំរងកែវ ព្រោះមិនចាំបាច់ធ្វើតាមខ្បួនដូចកំណាព្យ តែបញ្ហាគឺនៅត្រង់អ្នកនិពន្ធអាចសរសេរបានល្អរឺក៏អត់។សរសេរបទកំរងកែវ ការជ្រើសរើសយកបរិបទអ្វីមួយបានត្រឹមត្រូវ គឺជាការសំខាន់ណាស់។សូមពិនិត្យអត្តបទកំរងកែវខាងក្រោម
ជញ្ជាំងវណ្ណ ជាឧបសក្គដ៏ឃោឃៅ បិទច្រកបិទផ្លូវ ផ្តាច់មនោសញ្ចេតនាផ្តាច់ស្នេហ៍បរិសុទ្ធ ដុតភ្លើងឬស្យា ឆេះរោលស្នេហា អោយគ្រៀមស្រពោន។
(ដកស្រង់ចេញពីរឿង ឥតភ័ព្វ)
ចំណែកបទកំរងកែវមួយនេះវិញខ្លី ប៉ុន្តែមានន័យខ្លាំង
យីអាខ្មោច ស្លាប់ទៅមិនឥតប្រយោជន៍ បង្កើតកូនមក ខ្លាំងដូចជាកូនខ្លា។
(ដកស្រងពីរឿងសាមកុក)
May 8, 2009
ខ្ញុំពុំទាន់មានអត្ធបទកំណាព្យ ដើម្បីបោះពុម្ភនៅឡើយទេ។តែដើម្បីបើកទំព័រដំបូងនេះខ្ញុំសូមយក អត្ថបទកំណាព្យមួយឃ្លាដែលបានបកប្រែពីភាសាសង្រ្កឹតដែល មានសេចក្តីដូចនេះ
វិជ្ជានាំមកនូវវិន័យល្អ វិន័យបរវផ្តល់គិតយស
សេចក្តីថ្លៃថ្នូផ្តល់ទ្រព្យរបស់ ទ្រព្យផ្តល់ធម៌ធម៌ផ្តល់សុខសាន្ត។
(ខ្ញុំមិនចាំទាំងចំណងជើងសៀវភៅ និងឈ្មោះអ្នកនិពន្ធទេ)
